ชอบพูดคนเดียวค่ะ

(1/1)

BraMeeNum007:
หนูสังเกตตัวเองมาหลายครั้งแล้วค่ะ และเป็นความกังวลใจมากว่าหนูจะมีอาการป่วยทางจิตหรือเปล่า หนูอายุ 21 ปี แล้วค่ะ เรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้าย มีนิสัยอย่างหนึ่งคือชอบพูดคนเดียวเวลาอยู่คนเดียว เฉพาะตอนอยู่คนเดียวนะค่ะ ถ้ามีคนอยู่ก็จะเงียบและคิดเรื่องนั้นอยู่คนเดียว คือ เรื่องที่พูดคนเดียวจะเกิดจากเหตุการณ์ที่ทำให้หนูไม่มีความมั่นใจหรือทำไม่ได้ และพอกลับมาอยู่ที่ห้องคนเดียวมันจะพูดอย่างนั้นช้ำๆ ค่ะ จนหนูคิดว่าหนูทำได้ดีแล้ว เช่น มีการเรียนที่ต้องประชุมและแนะนำตัว หนูเป็นคนแรกที่แนะนำตัวเอง ก็ทำได้ดีพอสมควรค่ะ แต่หนูคิดว่ามันยังไม่ดีพอและก็พยายามมเรียบเรียงประโยคใหม่ และพูดมันซ้ำๆ หลังจากการเรียนวิชานั้นทั้งวันเลย จริงๆ วันนั้นหนูอยู่กับรูมเมท แต่เค้ากลับบ้านไปแล้ว และมีเหตุการณ์หนึ่งตอนที่หนูนอนเตียงบน เมทนอนเตียงล่าง หนูนอนข้างบนและมีเรื่องที่ต้องคิดออกไปเพื่อเคลียร์ปัญหาบางอย่าง หนูก็พยายามเรียบเรียงคำพูดและพูดออกมาโดยไม่มีเสียง พูดซ้ำๆ อย่างนั้นจนคิดว่า นี่แหละโอเคแล้ว แต่ผลสุดท้ายหนูก็ไม่สามารถทำมันได้จริงๆ หรอกค่ะ มันกังวลที่ว่า พอหนูพูดซ้ำๆ คนเดียวทั้งวัน พอเวลาออกไปข้างนอก มันก็หลุดเผลอพูดคนเดียว มีคนมาได้ยินโดยบังเอิญ หนูก็ตกใจเลยค่ะ และเค้าก็ตกใจ หนูควรจะแก้ปัญหานี้อย่างไรดีค่ะ?

ส่วนนิสัยส่วนตัวของหนู หนูชอบเอาชนะคนอื่นค่ะ เพราะโตมากับญาติพี่น้องที่ชอบดูถูก เรียนก็ต้องเรียนให้ดีกว่าญาติพี่น้องคนอื่น ไม่ง้อใคร และดื้อเงียบตอนเด็กๆ แต่ตอนโตก็มีเถียงบ้าง แต่เป็นคนไม่มั่นใจในตัวเอง ขี้อาย คิดว่าตัวเองทำไม่ได้เสมอ โกรธใครก็จะเงียบ และเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงมาก วันหนึ่งไม่อยากพูดกับใครก็ไม่พูด ถ้าอยากพูดก็พูด มีเรื่องอะไรก็จะเก็บไว้คนเดียว ไม่อยากเล่าให้เพื่อนฟัง เพราะกลัวเค้าคิดว่าลำบากใจที่จะมาฟัง เล่าให้ฟังก็แค่แม่คนเดียว (พ่อเสียแล้วค่ะ) หนูกลัวจริงๆ ว่าใครจะหาว่าหนูเป็นบ้าค่ะ หนูควรทำไงดี :'( :'( :'( :'(


นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ